Trądzik różowaty

Trądzik różowaty, wywoływany przez zaburzenia hormonalne i zaburzenia naczyniowo-ruchowe (ma także podłoże genetyczne) , to choroba skóry o charakterze zapalnym i przewlekłym. Jeśli jesteś posiadaczką skóry naczynkowej i jasnej cery, istnieje większe ryzyko, że trądzik różowaty spotka także Ciebie. Najczęściej występuje w przedziale wiekowym 20-30 lat, przy czym pełny rozwój tego rodzaju trądziku następuje nawet około pięćdziesiątego roku życia. Dowiedz się więcej o pielęgnacji skóry narażonej na trądzik różowaty oraz jak odróżnić go od pospolitego trądziku młodzieńczego.

Postacie trądzika różowatego

W zależności od charakteru, wyglądu, przebiegu i rodzaju zmian na twarzy, trądzik różowaty dzielimy na kilka postaci.

1. Postać rumieniowa

Jest to najłagodniejsza spośród wszystkich postaci choroby. Charakteryzuje się występowaniem na twarzy zmian rumieniowych na podłożu teleangiektazji (drobnych naczynek krwionośnych, widocznych przez skórę).

Postać rumieniowa jest prosta do leczenia i nie daje tak wielu powikłań zakaźnych i estetycznych, w przeciwieństwie do innych stadiów choroby. Zmiany bowiem nie są powodem przerwania ciągłości skóry, a jedyne, na co uskarża się pacjent to pieczenie oraz świąd skóry twarzy.

2. Postać grudkowo-krostkowa

Jest to kolejne ze stadiów choroby, rozwijające się na podłożu występujących zmian rumieniowych. Na twarzy zaczynają być widoczne pierwsze objawy choroby – grudki i krostki. Ta postać wymaga specjalnego traktowania. Poza leczeniem specjalistycznym, miejscowej i ogólnej farmakoterapii, pacjent musi wdrożyć odpowiednie sposoby pielęgnacyjne, by poprawić wygląd swojej skóry.

3. Postać przerosła (przerastająca)

W tej postaci choroby zmiany skórne ulegają dalszej progresji i intensywnemu wysiewowi. Na skórze twarzy w określonych miejscach i danej lokalizacji pojawia się coraz więcej grudek i krostek, mają one tendencje do zlewania się i często do tworzenia otwartych ran.

Charakterystyczne jest również powstawanie nacieków zapalnych w obrębie miejsca występowania zmian. Tkanka podskórna unosi się, a pory skóry (ujścia gruczołów łojowych) poszerzają się. Twarz wygląda jak poobijana, a pod skórą występują guzy. Stan taki również wymaga szybkiego wdrożenia leczenia oraz odpowiedniego postępowania pielęgnacyjnego.

4. Guzowatość nosa

Jest to odmiana choroby, która dotyczy prawie wyłącznie mężczyzn (kobiety stanowią mniej niż 8 proc. przypadków zachorowań na trądzik różowaty w tej formie). Objawy schorzenia rozprzestrzeniają się głównie w okolicy nosa, co prowadzi do jego stopniowej destrukcji.

  • Gruczoły łojowe przerastają, pojawiają się krostki, grudki oraz obrzęk tkanki podskórnej.
  • Wszystkie te zmiany mają tendencje do rozpadania się, a przez to – do oszpecenia wyglądu twarzy pacjenta.
  • Choroba o takim przebiegu doprowadza nie tylko do znacznego defektu estetycznego, ale też do problemów z funkcjami, w których uczestniczy nos – z oddychaniem oraz zmysłem powonienia.
  • Powstałe zmiany bardzo rzadko udaje się wycofać, często jedynym ratunkiem dla pacjenta jest rekonstrukcja nosa w formie operacji plastycznej.
Trądzik różowaty dotyka najczęściej okolice nosa i policzków.

Objawy trądziku różowatego

Objawia się on w postaci zmian na twarzy o charakterystycznej lokalizacji. W przeciwieństwie do trądziku młodzieńczego, występuje on u osób dojrzałych. Jak dokładnie wyglądają zmiany skórne w przebiegu trądziku różowatego?

  • Najczęściej chorują kobiety

Zmiany o charakterze trądziku różowatego najczęściej dotykają panie w czwartej lub piątej dekadzie życia. Z przeprowadzonych badań klinicznych wynika, że znacznie częściej dotyczy on pań o jasnej karnacji skóry, zamieszkujących tereny miejskie krajów o wysokim stopniu zurbanizowania.

  • Jak wygląda postęp choroby?

Choroba rozwija się stopniowo, a powstające zmiany skórne nie są jednolite. Oznacza to, że w przebiegu tego samego rzutu schorzenia, może dochodzić do występowania zmian skórnych o różnym charakterze i wyglądzie. Nie powoduje to jednak utrudnienia rozpoznania ze względu na bardzo typowy obraz zmian skórnych.

  • Jak wyglądają zmiany skórne?

Trądzik różowaty do złudzenia przypomina trądzik młodzieńczy. Występujące wykwity wydają się znajome osobom, które chorują na trądzik różowaty ze względu na fakt, iż podobne zmiany obserwowały u siebie w okresie dojrzewania, kiedy to nadmierna aktywność gruczołów łojowych powodowała kolejne wysiewy nadkażonych bakteryjnie zmian.

W przebiegu trądziku możemy mieć do czynienia z:

  • grudkami (wyniesionymi ponad powierzchnię skóry zmianami)
  • krostami (zmianami noszącymi znamiona zakażenia bakteryjnego)
  • rumieniem (zaczerwieniem) twarzy

Wszystkie te wykwity powstają w bardzo charakterystycznej lokalizacji – jest to tak zwana „strefa T” twarzy, która uzyskała swoją nazwę od kształtu tej litery. Do nasilenia zmian skórnych w trądziku różowatym dochodzi w okolicy czoła, nosa, policzków (tuż pod oczami w bliskim sąsiedztwie nosa), pod nosem oraz na brodzie.

Co można jeszcze powiedzieć o osobach chorujących na trądzik różowaty?

Przeprowadzono wieloośrodkowe badanie kliniczne, które dowiodło, że większość badanych osób, które cierpią na trądzik różowaty to ludzie bardzo porywczy i nerwowi. Niezwykle łatwo można ich wyprowadzić z równowagi, ale równie łatwo i szybko wracają do swojego stanu sprzed zdenerwowania.

trądzik różowaty na twarzy zdjęcia
Trądzik różowaty – Flickr, fot. Katy Warner, CC

Jak się rozwija trądzik różowaty?

Zaczyna się bardzo niewinnie – od niewielkiej czerwonej plamki na twarzy lub widocznego na skórze „naczynka”. Kończy się wręcz tragicznie – w postaci przerosłych zmian skórnych oraz blizn, pokrywających najbardziej reprezentatywną część ciała, czyli twarz. W jaki sposób rozwija się ta choroba i co predysponuje do wysiewu szpecących zmian na skórze?

Wykwit pierwotny – rumień

Rumień to fachowe, używane przez dermatologów określenie na zaczerwienienie. Bardzo ważne jest, by uważnie obserwować powstające zaczerwienienie. Jeśli na jego podstawie można zauważyć poszerzone naczynia krwionośne, jest to istotnym symptomem, kierującym podejrzenia w kierunku trądziku różowatego.

Naczynia krwionośne to bowiem ta struktura w ciele, której uszkodzenie zapoczątkowuje kaskadę objawów zmian skórnych w trądziku różowatym. Nieprawidłowo zbudowane ściany tętniczek i żyłek warunkują nieprawidłowe odżywienie skóry, przez co zaczyna ona reagować w sposób nieadekwatny do istniejącej sytuacji – wytwarzają się krostki, grudki, obrzęki i zgrubienia.

Choroba może zająć kilka części ciała. Najczęściej występuje na:

  • twarzy (okolice brody, nosa i czoła, czasem także na policzkach)
  • szyi
  • dekolcie

Rzadziej zajmuje:

  • owłosioną skórę głowy
  • klatkę piersiową
  • brzuch
  • plecy
Gdy dołącza się stan zapalny…

Na podłożu zmian rumieniowych, w konsekwencji uszkodzenia naczyń oraz obecności na skórze bakterii, które są na niej zawsze, niezależnie od procesu chorobowego, skóra zaczyna demonstrować bardziej wyraźne objawy. Są to najczęściej:

  • grudki (zmiany wyniesione ponad powierzchnię skóry)
  • krostki (nadkażone istniejącymi bakteriami)
  • obrzęk tkanki podskórnej (bezpośredni skutek stanu zapalnego)

Jest to moment, kiedy bezwzględnie należy włączyć leczenie kosmetologiczne oraz farmakologiczne, by nie dopuścić do rozwoju się zmian i dalszego szpecenia twarzy.

Wersja zejściowa choroby

W momencie gdy przestaje działać czynnik drażniący na ciało, choroba bardzo powoli ustępuje, jej objawy zmniejszają się, a zaordynowane leki zaczynają pomagać skórze wrócić do swojego naturalnego stanu. Mimo to zmiany skórne często przemijają bez pozostawienia śladów. Jeśli krostki były głębokie i na ich podstawie wytworzyły się rany, na twarzy mogą pozostawać blizny. Sprawę znacznie utrudniają naczynia krwionośne, które przez swoje uszkodzenie, utrudniają gojenie się zmian.

Leczenie trądzika różowatego

1. Leki

Leki do stosowania ogólnego są bardzo istotnym elementem terapii trądziku różowatego. Jako że etiologia choroby nie jest do końca poznana, nie można choroby wyleczyć przyczynowo, a jedynie zapobiegać jej nawrotom i niwelować skutki objawów. Jakie leki stosowane są do interwencji farmakologicznej w trądziku różowatym?

  • Antybiotyki

W trądziku różowatym nie działają jako lek na przyczynę problemu, ale w tym, jakie szkody mogą one wyrządzić skórze osoby, która cierpi z powodu owej dolegliwości. Środki bakteriobójcze i bakteriostatyczne podawane są jako lekarstwo na istniejący stan zapalny skóry (zazwyczaj w formie doustnej) oraz w celu zapobiegania zakażeniom bakteryjnym (najczęściej miejscowo – bezpośrednio na zagrożony obszar skóry, ale także doustnie).

Najbardziej popularne są metronidazol (chemioterapeutyk, stosowany głównie miejscowo), erytomycyna(antybiotyk z grupy makrolidów, przeciwwskazany w chorobach wątroby) oraz doksycyklina (antybiotyk o szerokim zakresie działania, podczas jego stosowania nie można się opalać).

  • Preparaty witaminy A

Jest to witamina z grupy witamin rozpuszczalnych w tłuszczach o udowodnionym dobroczynnym wpływie na skórę. Normalizuje funkcje naskórka, które są zaburzone. Pozwala mu:

  • zachować elastyczność
  • zahamować nadmierną proliferację
  • zachować naturalną odbudowę w granicach normy, nie dopuszczając do przerostu i nawarstwiania się naskórka, ani też do jego wcześniejszego obumierania

Preparaty witaminy A to tak zwane retinoidy – stosowane są także w innych chorobach skóry, opierających się o patologię funkcji i budowy naskórka, takich jak na przykład łuszczyca czy trądzik młodzieńczy.

  • Leki naczyniowe

W związku z faktem, iż trądzik różowaty jest w dużej mierze powodowany przez zaburzenia naczyniowe, leki działające na naczynia krwionośne wydają się być dobrym pomysłem. Stosowane są głównie blokery receptorów w naczyniach – alfa oraz beta.

Istnieją jednak pewne kontrowersje związane z tym leczeniem. Leki naczyniowe, podawane nawet w małych dawkach, wywierają duży wpływ na wszystkie naczynia – nie tylko te, które powodują patologię skóry. W związku z tym, należy dozować je bardzo ostrożnie i pod kontrolą lekarza. Mogą się bowiem przyczynić do zaburzeń związanych z ciśnieniem tętniczym (za bardzo je obniżając) oraz niekorzystnie wpływać na pracę zdrowego serca.

Dzięki użyciu impulsywnej terapii świetlnej rumień staje się mniej widoczny już po 5 tygodniach od zabiegu. IPL jest w porównaniu z zabiegiem laserowym mniej bolesny i mniej inwazyjny.

2. Dieta

Stosowanie odpowiedniej diety w trądziku różowatym na pewno nie pozwoli zatrzymać choroby, ale pomoże zniwelować jej objawy. Główne założenia to unikanie pewnych rodzajów pokarmów oraz jedzenie posiłków obfitujących w witaminy, co nie jest trudne do osiągnięcia dla osoby, której zależy na mniejszych reakcjach skórnych. Co jeść, a czego nie w trądziku różowatym?

  • Ograniczenie ilości spożywanego alkoholu

Alkohol szkodzi w trądziku różowatym – zarówno ten stosowany na skórę w preparatach kosmetycznych, jak i ten przyjmowany w postaci środków spożywczych. Alkohol w dużej mierze podrażnia przewód pokarmowy, co może odbijać się na stanie skóry. Oczywiście kwestia unikania alkoholu tyczy się jego nadmiernych ilości – lampka wina czy jedno piwo wypite okazjonalnie nie spowoduje znacznego nasilenia dolegliwości skórnych. Jednak znaczna ilość przyjętego alkoholu etylowego z całą pewnością „odbije się” na skórze.

  • Inne używki

Kofeina, teina oraz nikotyna także mają działanie drażniące na cały organizm. Są to w istocie toksyny, które nasz organizm musi w jakiś sposób zmetabolizować do nieszkodliwych produktów przemiany materii. Musi zatem włożyć w to pewien nakład energetyczny i enzymatyczny oraz uruchomić szlaki obrony przedpotencjalnymi zagrożeniami.

  • Niezbędne witaminy

Korzystny wpływ wielu witamin na nasz organizm został udowodniony w licznych badaniach klinicznych, przeprowadzonych z udziałem osób cierpiących z powodu trądziku różowatego. Najistotniejszą rolę protekcyjną przed wysiewem objawów chorobowych pełni witamina A. Znajduje się ona głównie w marchewkach, brokułach i szpinaku, a także wątrobie. Normalizuje funkcje naskórka i zapobiega podrażnieniom skóry. Jest witaminą rozpuszczalną w tłuszczach, zatem lepiej przyswajana jest podawana z pokarmem niż w suplementach diety.

Inne ważne witaminy przydatne w ograniczeniu objawów trądziku różowatego to witamina C, PP oraz B2. Ich bogatymi źródłami są nabiał, warzywa liściaste (najlepiej zielone) oraz pełnoziarniste produkty żywieniowe. Wymiatają z organizmu wolne rodniki, pomagają pozbywać się toksyn oraz hamują reakcje zapalne, na które skóra w trądziku różowatym jest stale narażona.

  • „Łagodna” dieta

Na główne założenia diety pomagającej w walce z objawami trądziku różowatego składa się także rezygnacja z ostrych, pikantnych przypraw oraz egzotycznych potraw, zawierających składniki pokarmowe, z którymi nasze ciało nie ma styczności na co dzień. Należy także unikać spożywania zbyt gorących posiłków. Zbyt wysoka temperatura również jest groźnym czynnikiem podrażniającym układ pokarmowy.

3. Unikanie wysiewu zmian skórnych

Do powstawania zmian skórnych w trądziku różowatym predysponują określone sytuacje i zachowania. Aby nie dopuścić do pojawiania się charakterystycznych wyprysków, należy unikać pewnych zdarzeń i starać się dbać o stan swojej skóry. W jaki sposób nie dopuścić do wystąpienia objawów typowych dla trądziku różowatego?

  • Wyeliminuj toksyny

Wszystko, co toksyczne ma bardzo niekorzystny wpływ na stan skóry osób chorujących na trądzik różowaty. Jedną z najpopularniejszych toksyn w naszym otoczeniu, do których każdy z nas ma łatwy dostęp jest alkohol. Każda jego ilość, spożyta przy okazji spotkania towarzyskiego może skutkować wysiewem krępujących zmian trądzikowych i zaburzeniami równowagi metabolicznej skóry.

  • Nie przesadzaj ze słońcem

Piękna opalenizna jest symbolem zdrowej skóry. W trądziku różowatym ekspozycja zewnętrznej powłoki ciała na działanie promieniowania słonecznego jest jednak czynnikiem bardzo niekorzystnie oddziałującym na jej przemianę materii. Słońce w dużym stopniu wysusza skórę i powoduje zmianę jej czynności metabolicznych, co może być przyczyną wysiewu zmian skórnych. Staraj się zatem unikać miejsc nasłonecznionych, w wakacje odpoczywaj w cieniu i nie korzystaj z solarium.

  • Ogranicz stres

Mimo iż na co dzień zasada ta nie jest łatwa do spełnienia, staraj się unikać sytuacji generujących niepotrzebne napięcia psychiczne i emocjonalne. W trądziku różowatym stan ducha decyduje o kondycji skóry. W przypadku wystąpienia silnego, denerwującego lub nieprzyjemnego przeżycia, skóra „odreagowuje” w postaci demonstracji objawów trądziku różowatego.

Postaraj się ograniczyć te nieprzyjemne sytuacje oraz naucz się efektywnie odpoczywać i relaksować, by nie dopuścić do kumulowania w sobie niekorzystnych emocji, które mogą indukować niepożądane reakcje skórne.

  • Unikaj drażniących potraw

Posiłki o smaku pikantnym, ostre przyprawy i inne drażniące potrawy nie są dobrym pomysłem dla osób, które chorują na trądzik różowaty. Takie wrażenia smakowe skutkują natychmiastowym pojawieniem się nieestetycznych zmian skórnych oraz pogarszają kontrolę prowadzonego leczenia. Wielbiciele egzotycznych kuchni i mocnych, ostrych smaków są zmuszeni do zmiany swojej diety na korzyść łagodnych i mniej drażniących posiłków.

4. Czy trądzik różowaty trzeba leczyć?

Często osobom chorym na trądzik różowaty wydaje się, że jakiekolwiek działania pielęgnacyjne lub metody farmakologiczne nie zostaną wprowadzone, zmiany skórne i tak się pojawią. Odpowiednio dobrane leczenie oraz skrupulatne stosowanie się do metod pielęgnacyjnych, może przynieść znaczącą ulgę w trądziku różowatym, co zostało udowodnione badaniami naukowymi.

  • Nie takie leczenie straszne jak je malują

Leczenie trądziku różowatego nie jest kłopotliwą procedurą. Jest ono długotrwałe – gdyż trwa przewlekle przez co najmniej kilka miesięcy lub w niektórych postaciach choroby, które stale są obecne na skórze, może trwać do końca życia. Stosowane metody leczenia polegają najczęściej na doustnym przyjmowaniu leków lub nanoszeniem preparatu miejscowo na skórę, a sposoby te są jednymi z najmniej inwazyjnych metod leczenia określonych dolegliwości.

  • Konieczna indywidualizacja terapii

Każda choroba dotykająca każdego pacjenta jest inna, mimo identycznych założeń patofizjologicznych. Wynika stąd konieczność dostosowania leczenia do zapotrzebowań pacjenta. W inny sposób będzie przebiegało leczenie zmian rumieniowych na podłożu poszerzonych naczyń krwionośnych od leczenia istniejących wykwitów skórnych czy zmian przerosłych lub obrzękowych.

  • Niebezpieczeństwa unikania terapii

Istnieje postać trądziku różowatego, która atakuje oczy. Objawia się bardzo niewinnie i może przypominać zwykłe zapalenie spojówek – łzawienie i pieczenie oczu, uczucie „piasku pod powiekami”, postępująca nadwrażliwość na światło i zamazane widzenie. Jeśli pacjent chory na trądzik różowaty zignoruje te objawy, może doprowadzić do bardzo groźnych powikłań, które mogą skończyć się zaburzeniami funkcji oka i utratą prawidłowej przejrzystości rogówki, co w konsekwencji może oznaczać nawet ślepotę.

Inna postać trądziku różowatego – guzowatość nosa, występująca głównie u mężczyzn w wieku podeszłym może prowadzić do upośledzenia funkcji sensorycznej (węchowej) nosa oraz zaburzeń oddechowych, które mogą być groźne nawet dla życia pacjenta. Prowadzi też do poważnego defektu estetycznego i konieczności rekonstrukcji nosa na sposób chirurgiczny.

Pielęgnacja skóry w trądziku różowatym

Skóra osoby chorującej na trądzik różowaty wymaga stosowania odpowiednich metod pielęgnacyjnych. Poza zaordynowaniem leczenia, stosowne metody postępowania są koniecznym warunkiem do zapewnienia skórze wytchnienia. Sprawdź, co jest niezbędną koniecznością w trądziku różowatym oraz co jest bezwzględnie zakazane!

  • Odpowiedni skład kosmetyków

W trądziku różowatym skóra jest ekstremalnie wrażliwa na wszelkiego rodzaju podrażnienia. W ramach profilaktyki przed nawrotami objawów choroby, należy stosować wyłączenie kosmetyki przeznaczone do cery delikatnej i wrażliwej, zawierające kompleksy zapewniające skórze odpowiednie nawilżenie oraz równowagę. Osoby chore na trądzik różowaty powinny unikać preparatów do pielęgnacji skóry, które zawierają alkohol, który bardzo podrażnia skórę.

Podobnie rzecz ma się z kosmetykami silnie pachnącymi i perfumowanymi – ich komponent zapachowy jest skutkiem dodatku alkoholu. W składzie preparatów do pielęgnacji skóry osoby chorej na trądzik różowaty nie może być także silnie stężonych kwasów owocowych lub innych substancji intensywnie działających, które również mogą zaszkodzić i nasilić objawy choroby.

  • Unikanie określonych zabiegów i aktywności

Absolutnie przeciwwskazane są wszelkiego rodzaju peelingi, czyli zabiegi kosmetyczne, polegające na ścieraniu skóry i usuwaniu z jej powierzchni martwego naskórka. Poza dobroczynnym działaniem na cerę, peelingi są także bardzo podrażniające. Analogicznie, zbyt intensywne wycieranie twarzy ręcznikiem po kąpieli również może wywołać efekt szkodliwy dla nadwrażliwej cery w trądziku różowatym.

Podrażnienie mogą także wywołać:

    • maseczki (zasychające na twarzy)
    • korzystanie z sauny (nadmierne przegrzanie skóry)
    • wizyty w solarium (promieniowanie).
    • gwałtowne zmiany temperatur
    • wystawianie twarzy na działanie wietrznej pogody
    • przebywanie w pomieszczeniach suchych i klimatyzowanych

kąpiel w basenach z chlorowaną wodą

  • Specjalny makijaż

Kosmetyki do makijażu twarzy dla osoby chorej na trądzik różowaty powinny być bardzo lekkie i transparentne– pozwalające skórze na oddychanie. Tyczy się to głównie podkładu, który dla wielu pań jest niezbędnym elementem codziennego makijażu twarzy. Bardzo ciężko jest im z niego zupełnie zrezygnować, gdyż ukrywa powstałe w wyniku choroby niedoskonałości.Kobiety muszą w tym celu używać specjalnie dopasowanego i wyprodukowanego fluidu, nakładając jego cienką warstwę. Resztę niedoskonałości można zamaskować pudrem, który jest lepiej tolerowany przez skórę. Doskonale nadaje się do tego puder mineralny, który nie zatyka porów skóry i nie podrażnia, przez co nie powoduje nasilenia objawów choroby.

Jak żyć z trądzikiem różowatym?

Oprócz leczenia farmakologicznego, które jest podstawą terapii trądziku różowatego, kosmetologia oraz zalecenia dotyczące stylu życia wynajdują wciąż nowe sposoby na poprawę stanu naczyń krwionośnych oraz szybsze gojenie się cery, zmęczonej podrażnieniem i wykwitami na skórze.

1. Ukojenie w pielęgnacji

Odpowiednia pielęgnacja skóry w trądziku różowatym ma nieocenioną rolę w zapobieganiu zmianom skórnym.

Unikanie:

  • podrażnień
  • pocierania
  • nadmiernego kontaktu z wszelkiego rodzaju chemikaliami

jest bardzo istotną kwestią warunkującą posiadanie zdrowej i wypoczętej skóry w trądziku różowatym.

Ponadto istnieje wiele zabiegów kosmetycznych, pozwalających zapewnić skórze naturalny balans i równowagę w obliczu niekorzystnych czynników środowiskowych. Gabinety kosmetyczne oferują bardzo szeroką gamę procedur pielęgnacyjnych, pomagających nieść skórze ukojenie w nierównej walce z objawami chorobowymi.

2. Psychologia trądziku różowatego

  • Unikanie stresujących sytuacji oraz nadmiernie obciążających czynników emocjonalnych jest bardzo ważne w przebiegu trądziku różowatego. Niestety, styl życia oraz forma pracy nie zawsze pozwala na uniknięcie denerwujących momentów w życiu. Należy zatem nauczyć się z nimi sobie radzić na sposób kilku prostych metod.
  • Szeroko pojęte techniki relaksacyjne są bardzo dobrym sposobem na uwolnienie psychiki od obciążeń. Ćwiczenia oddechowe, uprawianie sportu, spotkania z przyjaciółmi – to tylko niektóre z elementów, poprawiających stan ducha, który bezpośrednio ma wpływ na stan ciała w trądziku różowatym.
  • Jeśli jednak istnieją pewne napięcia, z którymi pacjent nie potrafi sobie samodzielnie poradzić, bardzo dobrym pomysłem jest psychoterapia. Przy udziale metod psychologicznych bardzo łatwo jest poprawić swój komfort życia i uchronić się przed szpecącymi twarz zmianami na skórze.

3. Ochrona przed skrajnościami

Najgorsze, co może spotkać skórę, dotkniętą zmianami skórnymi o typie trądziku różowatego to ekstremalne sytuacje życiowe. W grę wchodzą tu zarówno czynniki emocjonalne, jak i pewne codzienne sytuacje życiowe, których należy unikać, chcąc dobrze traktować skórę, objętą zmianami chorobowymi.

Najprostszym przykładem są tutaj czynniki atmosferyczne, które nie zależą od nikogo, a w trądziku różowatym są bardzo niebezpieczne.

  • gwałtowne zmiany temperatur
  • przesuszenie powietrza (na przykład na sposób kontaktu z dymem tytoniowym lub szkodliwymi oparami chemicznymi)
  • ekspozycja na wiatr

to tylko niektóre z rzeczy, których należy unikać w przebiegu trądziku różowatego, chcąc zachować w miarę stabilny wygląd swojej skóry.

Czy to na pewno trądzik różowaty?

Zmiany trądzikowe są bardzo charakterystycznymi zmianami skórnymi, które potrafią rozpoznać nie tylko lekarz dermatolog, ale też większość nastolatków, których dotyka ta mało estetyczna dolegliwość. Typowy wygląd i typowa lokalizacja zmian pozwala na postanowienie prawidłowego rozpoznania.

  • Reakcja uczuleniowa

Alergia na nowy kosmetyk może bardzo często upodabniać się wyglądem do trądziku. Zwłaszcza u młodych osób, skóra jest szczególnie wrażliwa na wszelkie zmiany w stosowanych preparatach do pielęgnacji twarzy i w związku z tym, na większość nowości reaguje w podobny sposób.

Jeśli zatem zauważysz u siebie wysyp zmian trądzikowych po zastosowaniu nowego żelu do mycia twarzy, kremu lub podkładu, zapewne jest to reakcja alergiczna Twojego organizmu na wprowadzone do pielęgnacji zmiany.

W zależności od tego, jak bardzo gwałtowna jest owa reakcja, mogą się one utrzymywać przez cały okres stosowania specyfiku, nie tylko przez pierwszych kilka dni od rozpoczęcia używania nowego produktu. Lepiej jest zatem zrezygnować z aplikacji tego kosmetyku na twarz i wrócić do swoich poprzednich metod pielęgnacji skóry.

  • Atopowe zapalenie skóry

Choroba ta ma swój początek najczęściej w dzieciństwie. Często jednak zdarza się, że ujawnia się dopiero w czasie rewolucji hormonalnej organizmu, czyli w okresie dojrzewania, kiedy to wszystkie mechanizmy immunologiczne na nowo zaczynają swoją pracę, stymulowane hormonami płciowymi.

Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się przede wszystkim zmianami rumieniowymi na twarzy. Dopiero na podłożu zaczerwieniania mogą rozwijać się wypryski, charakterystyczne zarówno dla tej choroby, jak i dla trądziku młodzieńczego. Jeśli zatem nie pojawia się rumień na twarzy (zwłaszcza na policzkach), prawdopodobnie przyczyną nie jest atopowe zapalenie.

  • Podrażnienie skóry

Wysyp zmian trądzikowych na skórze nastolatka może być także skutkiem nieumiejętnych zabiegów kosmetycznych lub działalności, mającej na celu poprawienie wyglądu skóry (na przykład peelingu), które wywołały w konsekwencji jej silne podrażnienie.

Trądzik różowaty
5 (100%) 4 głos

4 KOMENTARZE

  1. U mnie największe spustoszenie siały kosmetyki, ktore w przeszłości stosowałam. Ludzie czytajcie etykiety. To co pakują do kosmetyków niby na trądzik czasami po prostu przyprawia o zawrót głowy.
    Polecam głównie acnerose. Odkryłam 4 miesiące temu ( stosuję krem na noc i krem na dzień) Róznica zdecydowanie wieksza. Na plus oczywiscie.

  2. Aniu jeśli masz to mozesz napisać tutaj jaki jest skład tych kosmetyków? Pytam się ponieaż nie jestem zadowolona z tgo co jest obecnie w sklepach. Kupowałam kosmetyki Ziaji, loreala, bielendy. I mam wrażenie,że ciagle pogarszają im się składy 🙁 Moja skora nie toleruje zapychaczy ( ciagle wyskakują mi przez to jakieś wągry oraz pryszcze).

  3. W sieci znajdziesz skład. Pozwolę sobie tutaj skopiować skład pasty na noc acnerose: Cocos Nucifera Oil, Lanolin, Zinc Oxide, Sodium Shale Oil Sulfonate, Cera Alba, Cetyl Alcohol, Polyglyceryl-3 Polyricinoleate, Parfum, Limonene, Cinnamal, Eugenol, Coumarin, Amyl Cinnamal, Citral. . W porównaniu do kosmetyków drogeryjnych moim zdaniem mega różnica. I co mi się podoba to to,że cena wcale nie jest aż tak dużo wyższa.

  4. Mi bardzo pomogło systematyczne stosowanie żelu [reklama]. Jak dla mnie ma bardzo dobry skład i co najważniejsze jest skuteczny i można go bez problemu kupić w aptece.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here