Gronkowiec Złocisty

0
815

Gronkowce to rodzaj bakterii występujących powszechnie na skórze lub w nosie nawet zdrowych osób. W większości przypadków bakterie te nie wywołują poważnych infekcji, a zakażenie prowadzi do drobnych infekcji skórnych. Niestety, czasami zakażenie gronkowcem może mieć bardzo poważne skutki.

1Zakażenie Gronkowcem Złocistym

Niemal każdy organ naszego ciała może zostać zakażony przez gronkowca złocistego. Nie sposób się przed nim uchronić, gdyż występuje w powietrzu, wodzie, na przedmiotach codziennego użytku i u zdrowych osób. Na infekcje wywołane przez tę bakterię najbardziej narażone są osoby z osłabionym układem immunologicznym, hospitalizowane, noworodki i małe dzieci.

Gronkowiec złocisty skupia bakterie w grupy komórek tak, że system odpornościowy organizmu niszczy jedynie ich zewnętrzne warstwy, a te znajdujące się w środku pozostają nietknięte, rozmnażając się i wytwarzając truciznę infekującą organizm i wywołującą różnorakie infekcje.

Infekcje skórne wywołane przez gronkowce

  • Czyraki: najpowszechniejszym typem zakażenia gronkowcem jest czyrak, czyli kieszeń z ropą, która rozwija się w mieszkach włosowych lub gruczołach łojowych. Skóra na zainfekowanym obszarze jest zwykle czerwona i opuchnięta. Jeśli czyrak pęknie, wypływa z niego ropa, krew lub płyn o złocistym zabarwieniu. Czyraki powstają zazwyczaj pod pachami lub w okolicy pachwin i pośladków.
  • Liszajec: ta zaraźliwa, często bolesna wysypka może wystąpić u osób w każdym wieku, ale najczęściej pojawia się u niemowląt i małych dzieci. Wysypce towarzyszą duże pęcherze wydzielające płyn i tworzące na zainfekowanym miejscu żółtą skorupę. Pojawiają się najczęściej w okolicach nosa i ust.

Bakteriemia

Znana również pod nazwą „zakażenie krwi”, bakteriemia pojawia się, gdy gronkowiec zostanie wprowadzony do krwiobiegu chorego. Jedyną jej oznaką jest gorączka. Gronkowiec rozprzestrzenia się wewnątrz organizmu, wywołując infekcje serca, mózgu, płuc, kości i mięśni.

Zespół wstrząsu toksycznego

Ta zagrażająca życiu chorego infekcja jest wywoływana przez niektóre szczepy bakterii gronkowca. Do zakażenia dochodzi przez stosowanie tamponów i podczas operacji. Głównymi objawami są: wysoka gorączka, nudności i wymiony, bóle mięśni, drgawki, bóle głowy oraz wysypka na dłoniach i stopach przypominająca poparzenia słoneczne.

Septyczne zapalenie stawów

W tym przypadku gronkowiec najczęściej atakuje kolana, ale zainfekowane mogą zostać również inne stawy: kostki, biodra, nadgarstka, łokcia i barku. Objawy obejmują obrzęk stawów, gorączkę, dreszcze i ostry ból stawów.

Rodzaje gronkowców: który jest najbardziej niebezpieczny?

Gronkowce to termin określający grupę bakterii, które wywołują choroby poprzez infekowanie różnych części organizmu. Objawy zakażenia gronkowcem są bardzo różnorodne, od łagodnych po nawet śmiertelne. Oto najczęściej występujące u człowieka rodzaje gronkowców.

  • Gronkowiec złocisty (staphylococcus aureus)
    Gronkowiec złocisty to bakteria występująca na skórze, gruczołach potnych i łojowych, błonach śluzowych mających kontakt z otoczeniem (m.in. usta, gardło, nos, narządy płciowe) oraz na mieszkach włosowych. Zwykle jest nieszkodliwy dla człowieka, ale niemowlęta, małe dzieci, osoby starsze i z osłabionym układem odpornościowym są narażone na chorobę wywołaną przez gronkowca. Bakteria wywołuje takie schorzenia, jak zapalenie skóry, zapalenie płuc, posocznica i gronkowcowy zespół wstrząsu toksycznego.Gronkowiec jest także często odpowiedzialny za zatrucia pokarmowe. Bakterie wytwarzają truciznę, która wywołuje skurcze żołądka, nudności, biegunkę i wymioty. Niektóre cięższe przypadki zatrucia pokarmowego obejmują także bóle głowy i zmiany ciśnienia krwi. Gronkowcem można się zakazić spożywając mięso, ryby, ciasta i przetwory mleczne, które nie były przetrzymywane w chłodnym miejscu.
  • Staphylococcus epidermidis
    Ten rodzaj gronkowca wywołuje wiele infekcji u osób przebywających w szpitalach i poddawanych procedurom medycznym. Bakterie znajdują się na tworzywach sztucznych, takich jak cewniki czy stawy protetyczne. U chorych, którym – przykładowo – wprowadzono do pęcherza zakażony gronkowcem cewnik, może wystąpić zakażenie układu moczowego, posocznica i infekcja serca o nazwie zapalenie wsierdzia. Staphylococcus epidermidis jest odporny na powszechnie stosowane antybiotyki takie jak penicylina, dlatego w leczeniu stosuje się wankomycynę i ryfampicynę.
  • Staphylococcus lugdunensis
    Gronkowiec ten wywołuje zakażenia krwi u osób hospitalizowanych, które poddawane są operacjom i innym procedurom medycznym. Podobnie jak staphylococcus epidermidis, ta bakteria infekuje środowisko szpitalne. Do zakażenia dochodzi podczas zakładania cewników, wszczepianiu rozruszników serca i wymiany stawów. Prowadzi ono do powstawania ropni i zapalenia wsierdzia. Gronkowiec ten często jest mylony z gronkowcem złocistym, ponieważ obie bakterie są do siebie bardzo podobne. Staphylococcus lugdunensis może zostać zwalczony przez podanie choremu popularnych antybiotyków, jak penicylina czy erytromycyna, ale lekarze często przepisują wankomycynę i ryfampicynę.

2Gronkowiec Złocisty Leczenie

Zakażenie gronkowcem złocistym może mieć bardzo poważne konsekwencje dla naszego zdrowia. Jest też uciążliwe, gdyż infekcje mają tendencję do nawrotów. Jakie są metody walki z tą powszechnie występującą bakterią?

Jak diagnozuje się zakażenie gronkowcem?

W przypadku łagodnych infekcji skóry wywołanych przez gronkowce, nie jest konieczne przeprowadzanie badań laboratoryjnych, gdyż objawy są bardzo charakterystyczne. Specjalistycznych testów wymagają poważniejsze schorzenia, takie jak zakażenie krwi, zapalenie wsierdzia czy płuc. Testy laboratoryjne wykażą, z jakiego rodzaju szczepami gronkowca mamy do czynienia i które leki będą skuteczne w walce z nimi.

Leczenie zakażeń skórnych

Tego rodzaju infekcje leczy się zazwyczaj maściami antybiotykowymi bez recepty, łącząc je czasami z antybiotykami podawanymi doustnie. W przypadku wystąpienia ropni konieczne staje się ich operacyjne osuszenie poprzez nacięcie i odciągnięcie wydzieliny ropnej. Groźniejsze infekcje leczone są antybiotykami podawanymi dożylnie.

Gronkowiec odporny na antybiotyki

MRSA to skrót od nazwy methicyllin-resistant Staphylococcus aureus i oznacza gronkowca złocistego odpornego na metycylinę, antybiotyk stosowany w latach 60. do leczenia zakażeń gronkowcem. Później zastąpiono ją mniej toksyczną pochodną – fluklosacyliną. W 1961 roku po raz pierwszy wyizolowano szczep gronkowca złocistego odpornego na metycylinę. Do zakażenia MRSA dochodzi najczęściej w środowisku szpitalnym, poprzez kontakt chorego z zakażonym sprzętem medycznym, rany operacyjne czy dożylne podawanie leków.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie infekcji MRSA polega głównie na dożylnym podawaniu wankomycyny i teikoplaniny. Teikoplanina jest mniej skuteczna, ale nie wywołuje tak wielu skutków ubocznych, co wankomycyna, która może być toksyczna dla nerek oraz wywoływać uderzenia gorąca i wysypki. Leki podaje się zwykle dwa razy dziennie.

Dodatkowo w leczeniu MRSA można stosować inne antybiotyki, takie jak kwas fusydowy czy ryfampicynę. Nie można jednak traktować ich jako podstawowej metody leczenia, gdyż szczepy MRSA bardzo szybko uodparniają się na nie.

Leczenie gronkowca w domu

Jeśli lekarz zdiagnozował u ciebie zakażenie gronkowcem, pamiętaj, by utrzymywać w czystości skórę w miejscu, w którym została uszkodzona. Przemywaj ją wodą z antybakteryjnym mydłem i smaruj maścią z antybiotykami. Używaj jednorazowych papierowych ręczników, by nie przenosić bakterii. Możesz zastosować także gorące okłady, które zwiększają napływ zwalczających infekcje białych krwinek i przeciwciał.

3Jak uniknąć gronkowca złocistego

Na zakażenie gronkowcem jesteśmy narażeni praktycznie wszędzie. Nie istnieje sposób, który w stu procentach wyeliminuje ryzyko zakażenia. Możemy jednak przestrzegać podstawowych zasad, które je zminimalizują.

Bakterie gronkowca występują praktycznie wszędzie: w wodzie, powietrzu, pożywieniu, na otaczających nas przedmiotach. Często sami jesteśmy nosicielami gronkowca, który zaatakuje nas, jeśli dojdzie do osłabienia układu odpornościowego naszego organizmu.

Jak najczęściej dochodzi do zakażenia gronkowcem?

Szpitale to miejsca, w których najczęściej dochodzi do zakażenia gronkowcem, gdyż przebywa w nich wielu pacjentów z osłabionym układem immunologicznym i otwartymi ranami. Gronkowce często przenoszone są podczas operacji i zabiegów takich, jak prowadzanie cewnika do pęcherza. Zagrożone są także osoby mające częsty kontakt z innymi, np. mieszkające w akademikach, a także regularnie uczęszczające na siłownię czy basen.

Jak zminimalizować ryzyko zakażenia gronkowcem?

1. Często i dokładnie myj ręce po skorzystaniu z toalety, przed posiłkami i po kontakcie z przedmiotami, z którymi miało styczność wielu ludzi (np. banknoty). Jeśli miałeś kontakt z osobą zakażoną, myj ręce przez 15-20 sekund mydłem antybakteryjnym.

2. Zawsze noś przy sobie chusteczki nasączone płynem zawierającym alkohol. Jest on o wiele skuteczniejszy przy walce z mikroorganizmami niż mydło.

3. Uważaj na salony kosmetyczne oferujące manicure i pedicure. Zwróć uwagę, czy przyrządy i naczynia używane przy tych zabiegach są dokładnie dezynfekowane i czy pracownicy przestrzegają zasad higieny.

4. Jeśli trenujesz, zawsze bierz prysznic natychmiast po treningu. Może wydawać ci się, że bezpieczniej jest umyć się po powrocie do domu, ale w przypadku kontaktu z gronkowcem bardzo ważne jest jak najszybsze zmycie go.

5. Umyj się po zabawie z psem. Zdarzają się przypadki, gdy zwierzę domowe jest nosicielem gronkowca. Jeśli zauważysz u psa suche, czerwone plamy na skórze, możliwe, że jest on zarażony szczepem MRSA. Natychmiast udaj się z nim do weterynarza.

6. Unikaj kontaktu z otwartymi ranami innych, nie dotykaj także ich opatrunków.

7. Opatruj natychmiast nawet najmniejsze uszkodzenie skóry.

8. Nie używaj przedmiotów osobistych innych, takich jak maszynki do golenia, ręczniki czy szczotki.

9. Pij dużo wody. Najlepszym sposobem na pozbycie się z organizmu chorobotwórczych bakterii jest dostarczanie mu dużych ilości płynów. Dorosły człowiek powinien wypijać co najmniej osiem szklanek wody dziennie. Zmniejszy to ryzyko infekcji gronkowcem i poprawi ogólny stan zdrowia.

4Gronkowiec Złocisty u Dzieci

U większości zdrowych dorosłych gronkowiec nie wywołuje poważnych infekcji; zagrożone są jedynie osoby z obniżonym układem odpornościowym i hospitalizowane. Niestety, dla dzieci i niemowląt ta bakteria jest bardzo niebezpieczna, a zakażenie nią wymaga podjęcia natychmiastowego specjalistycznego leczenia.

Dlaczego gronkowce są tak groźne dla dzieci?

Większość dzieci jest nosicielami gronkowca i najczęściej nie zagraża on ich zdrowiu. Staje się niebezpieczny, gdy wniknie do uszkodzonej błony śluzowej lub uszkodzonej skóry. Zakażenie może mieć poważne konsekwencje ze względu na obniżoną odporność niemowląt i młodszych dzieci.

Kiedy dziecko zakaża się gronkowcem?

Gronkowce znajdują się praktycznie wszędzie – w powietrzu, wodzie, na przedmiotach codziennego użytku, dlatego nawet najmniejsze zaniedbanie zasad higieny może doprowadzić do zakażenia. Często dochodzi do niego także po zjedzeniu zakażonych pokarmów (np. niewłaściwie przechowywanych), takich jak kremy, jajka czy lody. Najtrudniejszy do wyleczenia typ gronkowca – MRSA – infekuje organizm podczas pobytu dziecka w szpitalu, gdzie występuje najczęściej na niewysterylizowanych przyrządach lub szpitalnej pościeli. U niemowląt do zakażenia może dojść już podczas pobytu z matką na oddziale położniczym.

Jakie choroby wywołuje gronkowiec u dzieci?

Najpopularniejszymi pochodzącymi od gronkowca infekcjami są choroby skóry, takie jak czyraki liszajec i zapalenie mieszków włosowych. Szczególnie groźne są czyraki, gdyż gronkowiec może wniknąć w tkankę podskórną i wywołać poważniejsze komplikacje. Wśród dzieci do 5. roku życia powszechny jest gronkowcowy zespół oparzeniowy, objawiający się wysypką, która przekształca się w bolesne, pękające pęcherze. W przypadku tej infekcji konieczny jest pobyt dziecka w szpitalu. Jest ona bardzo niebezpieczna i prawie zawsze pozostawia trwałe blizny na skórze.

Gronkowiec może również wywołać u dzieci stany zapalne płuc, narządu wzroku, wsierdzia i ucha środkowego, zatok, oskrzeli, żył, jelit, stawów, gardła i dróg moczowych, a nawet zapalenie szpiku kostnego. Bakteria powoduje też klasyczne zatrucie pokarmowe z nudnościami, wymiotami i biegunką.

Jak leczyć zakażenie gronkowcem u dzieci?

Jeśli podejrzewamy u dziecka zakażenie gronkowcem, musimy natychmiast udać się z nim do lekarza. Przy infekcjach niewymagających hospitalizacji stosuje się zwykle leczenie antybiotykami. Jest ono jednak coraz mniej skuteczne, gdyż kolejne szczepy gronkowców stają się odporne na antybiotyki, dlatego zalecana jest także terapia preparatami probiotycznymi.

5Gronkowiec w ciąży: czy zagrozi dziecku?

Nie istnieją badania, które wykazywałyby, że kobiety ciężarne są szczególnie narażone na zakażenia gronkowcem. Gronkowiec nie wpływa także bezpośrednio na ryzyko poronienia albo powstania wad płodu. Ciąża sprawia jednak, że jesteśmy bardziej podatne na infekcje i powikłania po nich.

Czym grozi zakażenie gronkowcem u ciężarnych?

Zakażenie gronkowcem nie zwiększa ryzyka powstania u dziecka wad wrodzonych, nie wywołuje także poronienia czy wcześniejszego porodu. Jednak, jeśli mamy otwartą zainfekowaną ranę, jesteśmy narażone na inne infekcje, które mogą zagrozić dziecku. Dlatego w przypadku zakażenia gronkowcem konieczne jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia. Istnieje niewielkie ryzyko, iż zakażenie rozprzestrzeni się w organizmie kobiety i przeniknie do organizmu dziecka podczas ciąży albo porodu.

Jak leczyć zakażenie gronkowcem?

Istnieje wiele antybiotyków, zwłaszcza penicylinowych, których stosowanie w czasie ciąży jest całkowicie bezpieczne. Niestety, w przypadku zakażenia MRSA leczenie nimi jest niemożliwe, gdyż ten szczep gronkowca jest odporny na penicyliny. Niektóre antybiotyki stosowane przy leczeniu MRSA mogą być groźne dla płodu (np. tetracyklina może uszkodzić słuch). Dlatego lekarz musi zostać poinformowany o ciąży, by dobrać bezpieczne leki.

Czy w czasie ciąży jestem bardziej podatna na zakażenia gronkowcem?

Ciąża sprawia, że kobiety stają się bardziej podatne na różnego rodzaju infekcje i powstałe w ich wyniku komplikacje. Dlatego bardzo ważne jest, by kobiety spodziewające się dziecka szczególnie dbały o higienę i unikały kontaktów z zakażonymi.

Jak uniknąć zakażenia gronkowcem?

Jeśli jesteś w ciąży i obawiasz się gronkowca, myj często ręce, zwłaszcza po skorzystaniu z publicznej toalety. Możesz stosować także preparaty antybakteryjne. Jeśli masz otwartą ranę, natychmiast zabezpiecz ją sterylnym opatrunkiem. Nigdy nie dotykaj też opatrunków innych. Jeśli wśród domowników jest ktoś zakażony gronkowcem, nie korzystaj z jego ręczników, mydła, maszynek do golenia i innych przedmiotów osobistych. Jeśli musisz mieć kontakt z odzieżą lub pościelą zakażonego, używaj gumowych rękawic, a po każdym kontakcie z chorym dokładnie myj ręce.

Ryzyko podczas karmienia piersią

Do zakażenia gronkowcem może dojść podczas karmienia piersią. Ponieważ gronkowiec złocisty najczęściej rozwija się w nosie, dziecko może zarazić matkę, zwłaszcza jeśli jej skóra na sutku jest uszkodzona. Do zakażenia dziecka dochodzi, jeśli ma ono kontakt z otwartą zakażoną raną na skórze matki. Zakażenie gronkowcem u dzieci ma poważniejsze konsekwencje niż u dorosłych, dlatego należy dochować wszelkich środków ostrożności, by zminimalizować ryzyko infekcji.

Gronkowiec Złocisty
4.1 (82.22%) 9 głos

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here