Czyraki – rodzaje, objawy i leczenie

0
1495
Jeżeli zauważysz na owłosionej skórze charakterystyczne guzki, zwłaszcza w miejscach, które najbardziej się pocą, jak: kark, plecy, grzbiet dłoni, pośladki, podudzie, bardzo prawdopodobne, że są to czyraki.

Czym jest czyrak?

Czyrak (łac. furunculus) jest jedną z wielu występujących chorób skóry. Powodem tworzenia się wrzodów jest infekcja bakteryjna wywołana przez gronkowca złocistego lub paciorkowca. Najczęściej występuje na owłosionej skórze w miejscach najbardziej potliwych, takich jak: twarz, szyja, klatka piersiowa, miejsca intymne. Najbardziej podatne na ich występowanie są osoby:

  • mające obniżoną odporność
  • otyłe
  • chorujące na cukrzycę
  • chorujące AIDS
  • cierpiące na choroby nowotworowe
  • narażone na przebywanie w złych warunkach higienicznych

Czyrak ma postać małego wypełnionego ropą guzka, który powstaje głęboko w mieszku włosowym. Przeważnie ma postać dużej, czerwonej krosty, której środek jest bolesny. Czas dojrzewania krost wynosi 2 tygodnie. Po pewnym czasie bakterie przenoszą się w głębsze partie skóry, a następnie są już widoczne na całym ciele. Czyraki mogą występować dość licznie. Znajdujące się blisko siebie łączą się w jedną całość – mówimy wtedy o czyraku gromadnym lub mnogim.

Czyrak jest bardzo bolesny, zwłaszcza jeżeli znajduje się w miejscu ubogim w tkankę podskórną np.małżowina uszna. Razem z bolesnością idzie w parze duża wrażliwość na dotyk.

Objawy czyraka

Etap 1 – pojawienie się guzka

Pojawienie się guzka poprzedza silne swędzenie i pieczenie, a następnie nasilający się ból. Początkowo guzek koloru czerwonego jest uniesiony nieco ponad powierzchnię skóry i jest twardy, oraz bolesny. U większości osób występuje pojedynczy guzek. Na tym etapie jest jeszcze niewielki. Zwykle mierzy około 1 cm. Czyraki nie występują na dłoniach i podeszwach.

U osób przewlekle niedożywionych, z awitaminozą, cierpiących na choroby nowotworowe lub ciężkie schorzenia ogólne, guzki mogą się mnożyć. Taki stan określany jest jako czyrak gromadny. Ma on postać wielu guzków zlewających się w jedną całość. Czasami mamy do czynienia z wieloma niewielkimi mnogimi guzkami, które jednak nie łączą się ze sobą. Taka postać choroby została nazwana czyracznością.

Etap 2 – Zamiana czerwonego guzka na krostę

Po kilku dniach, pod wpływem ucisku lub nacięcia, czop martwiczy ginie. Razem z ropną wydzieliną znajdującą się w guzku uwalniają się również martwiczo zmienione tkanki. Następnie powstała rana goi się i powstaje blizna. Jej wielkość zależy od rozmiarów czyraka.

Do objawów ogólnych zalicza się:

  • gorączkę
  • dreszcze
  • powiększenie węzłów chłonnych podbródkowych i podżuchwowych

Objawy miejscowe stwierdzone w badaniu laryngologicznym to:

  • ból w okolicy skrzydełek nosa, który może promieniować w kierunku policzka
  • zaczerwienienie w okolicy tworzącego się czyraka
  • zaczerwienienie i obrzęk obejmujące również przedsionek nosa, wargę górną i skrzydełka nosa, czasami może się zdarzyć, że zmiany obejmą także policzki i powieki
  • krosta widoczna po 4 dniach

Zwykle lekarz na podstawie przeprowadzonego wywiadu i objawów miejscowych z łatwością rozpozna czyraka przedsionka nosa. Jednak w celu upewnienia się może zlecić wykonanie następujących badań: OB, morfologię krwi z rozmazem, pomiar glikemii i posiew krwi.

Leczenie tego rodzaju czyraka powinno przebiegać w warunkach szpitalnych (oddział laryngologiczny). Polega na włączeniu antybiotykoterapii, oraz leczeniu miejscowym poprzez włączenie środków odkażających i antybiotyków. Przez cały okres leczenia chory powinien być obserwowany pod kątem ewentualnych powikłań wewnątrzczaszkowych.

Kto może zachorować?

W grupie podwyższonego ryzyka są:

  • osoby otyłe
  • osoby chorujące na cukrzycę
  • osoby cierpiące na choroby nerek
  • osoby mające obniżoną odporność organizmu
  • osoby chorujące na AIDS
  • alkoholicy
  • osoby chorujące na raka

Wiele osób jest też nosicielami gronkowca złocistego i nawet o tym nie wie. Gronkowiec złocisty występuje w nosie, w gardle, na owłosionej skórze głowy, oraz w fałdach skórnych. Kiedy więc spada odporność organizmu – atakuje. Często czyrak pojawia się też u osób chorujących na choroby skóry, którym towarzyszy świąd, takich jak świerzb, czy egzema.

Rodzaje czyraków

Czyraki pojawiają się na skórze owłosionej, przeważnie w miejscach szczególnie narażonych na tarcie oraz tych gdzie skóra obficie wydziela pot, jak na przykład: kark, okolice pachwin i pośladki. Są bolesne, szpecą i lubią powracać. Są najbardziej dokuczliwe, gdy umiejscowią się w małżowinie usznej lub w nosie.

  • Czyrak ucha
    Ten rodzaj czyraka powstaje w wyniku zakażenia bakteryjnego, które atakuje mieszki włosowe i gruczoły łojowe. Przyczyną jego powstania jest drapanie lub zbyt energiczne czyszczenie nosa. Objawia się silnym, pulsującym bólem ucha, który promieniuje aż do oczu lub zębów.Czyrak tak naprawdę może pojawić się u każdego, chociaż najbardziej narażone na jego atak są osoby niedożywione, oraz takie, których układ odpornościowy jest osłabiony. Rozwój czyraka mogą zahamować maści z zawartością antybiotyku. Smarując nimi wrzód można spowodować, że czyrak się sam wchłonie. W gorszej sytuacji są osoby, które mają na ciele większą ilość zmian. W ich przypadku leczenie jest bardziej skomplikowane i wymaga dodatkowo podania antybiotyku w formie doustnej.
  • Czyrak przedsionka nosa
    Jest to jeden z rodzajów czyraka skóry twarzy. Ze względu na jego usytuowanie wymaga szczególnego postępowania. Często jest kojarzony z czyrakiem wargi górnej. Objawy ogólne i miejscowe jakie jemu towarzyszą są bardzo różne i różne też jest ich nasilenie.

Ewentualne powikłania po czerniaku przedsionkowym nosa:

  • ropień wierzchołka nosa
  • ropowica twarzy
  • zakrzepowe zapalenie żył twarzy i/lub żył oczodołu
  • ropowica oczodołu
  • zakrzepowe zapalenie zatoki jamistej
  • zapalenie opon rdzeniowo-mózgowych
  • posocznica

Leczenie czyraka

Poznaj najbardziej rozpowszechnione metody na leczenie czyraka.

W przypadku niewielkich zmian wystarczy wizyta u lekarza pierwszego kontaktu. Gorzej jeżeli objawy są bardziej nasilone, a występujące zmiany są mnogie lub dochodzi do zlewania pojedynczych guzków. Wtedy konieczna jest wizyta u dermatologa i bardziej radykalne leczePoczątkowe leczenienie. Leczenie czyraka powinno rozpocząć się wykonaniem drenażu, którego celem jest odprowadzenie płynnej, ropnej wydzieliny znajdującej się w środku wrzodu. W większości przypadków dochodzi do niego samoistnie w okresie około 2 tygodni.

Położenie na czyraku ciepłego i miękkiego materiału ułatwi jego drenaż, oraz przyspieszy gojenie. Taką maskę materiałową należy przykładać do chorego miejsca kilka razy dziennie. Drenażu absolutnie nie wolno przeprowadzać samodzielnie, ponieważ taka czynność może spowodować rozprzestrzenienie się bakterii na inne części ciała, co znacznie utrudni proces leczenia. Pamiętaj, że większe i bolesne czyraki, oraz zmiany umiejscowione niebezpiecznie wymagają interwencji lekarskiej.

Inne środki stosowane w leczeniu czyraka

Do leczenia pojedynczych czyraków nie jest konieczne stosowanie bardzo mocnych preparatów, takich jak na przykład antybiotyki. Często lekarz zaleca stosowanie spirytusu salicylowego do przemywania zmian chorobowych. Uzupełnieniem kuracji jest stosowanie maści ichtiolowej, która ma działanie przeciwzapalne i bakteriobójcze, oraz blokuje dalszy rozwój bakterii i ułatwia drenaż.

Zamiast maści ichtiolowej można stosować maść Betadine, która posiada także właściwości bakteriobójcze. Głównie zwalcza bakterie należące do grupy paciorkowców i gronkowców. W leczeniu czyraków doskonale sprawdza się także płyn Acnosan, który stosuje się do przemywania – działa on antybakteryjnie i złuszczająco. Dla wzmocnienia można także przyjmować preparaty wzmacniające odporność.

Więcej sposobów domowych na czyraka znajdziecie w artykule „Domowe sposoby na czyraka

Nie wyciskaj!

Nie jest wskazane żadne wyciskanie. W tej kwestii wymagana jest cierpliwość. Czyrak musi sam dojrzeć i pęknąć. Trwa to przeważnie do 2 tygodni. Samodzielne wyciskanie może zakończyć się większym zakażeniem i tworzeniem się nowych czyraków.

Zapobieganie

Lepiej jest zapobiegać niż leczyć, dlatego też, aby zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się czyraków należy przestrzegać podstawowych zasad higieny osobistej, czyli należy każdorazowo myć ręce kiedy dotknie się miejsca, w którym znajduje się czyrak. Wszystkie rzeczy, które miały bezpośredni kontakt z miejscami zakażonymi, jak na przykład: odzież, bielizna, pościel, ręczniki, należy prać w bardzo gorącej, a nawet wrzącej wodzie. Wykorzystane bandaże należy wkładać do szczelnie zamkniętych worków.

Konsekwencje wynikające z samodzielnego leczenia czyraka

Samodzielne leczenie czyraka nie jest wskazane, ponieważ może to zagrażać zdrowiu, a nawet i życiu. Dotyczy to tych zmian zapalnych, które występują w nosie, w okolicy nosa, oraz powyżej wargi górnej. W tym wypadku występuje ryzyko przeniesienia się zakażenia na sąsiednie żyły, oraz bardziej w głąb czaszki. Może to doprowadzić do zapalenia zatoki jamistej i zagrożenia życia. W tym stanie towarzyszące objawy to: wysoka gorączka, dreszcze, ból i obrzęk powiek, sztywność karku. Czasem może dojść też do zaburzeń ruchów gałki ocznej, które może doprowadzić do podwójnego widzenia.

Czynniki mające wpływ na pojawienie się czyraków:

  • choroby w wyniku, których zostaje osłabiony układ immunologiczny,
  • stosowanie leków mających wpływ na funkcje układu odpornościowego,
  • niewłaściwa dieta,
  • cukrzyca,
  • otyłość.

Guzki czyrakowe dość często pojawiają się u dzieci i młodzieży w okresie dojrzewania, co nie oznacza, że nie mogą występować u osób w każdym wieku. Zwykle zmiany pojawiają się nagle. Ich pojawienie poprzedza swędzenie i opuchlizna.

Ziołowe leczenie czyraków

Stare przysłowie mówi, że zioła są dobre na wszystko. Istotnie, terapie ziołowe pochodzą jeszcze z czasów, w których ludność nie miała dostępu do całej gamy środków farmakologicznych, a mimo to choroby powszechnie pojawiały się. Leczenie ziołami może być także stosowane w przebiegu czyraka, jednak przyniesie ono najszybsze efekty tylko wtedy, jeśli będzie wspomożone również terapią farmakologiczną.

Preparaty roślinne w leczeniu czyraka są znane już od bardzo wielu lat, w młodości zapewne były one stosowane przez nasze mamy i babcie. Dojrzewanie czyraka można przyspieszyć, doprowadzi to do jego szybszego pęknięcia, a co za tym idzie wyleczenia.

  • Takie działanie wykazuje przede wszystkim sok z cytryny lub cebuli, który należy stosować w postaci okładów, trzeba tylko pamiętać, żeby traktować zmianę dość delikatnie i często zmieniać opatrunki, bowiem czyrak wykazuje dużą zdolność do zarażania.
  • Poza tym, czyraczność może być także z powodzeniem leczona liśćmi rośliny o wdzięcznej nazwie kocimiętka oraz liśćmi babki lekarskiej, które wykazują działanie przeciwzapalne oraz przyspieszają gojenie się ran.
  • Kolejną rośliną, jaką należy stosować, jest aloes drzewiasty, z którego przygotowuje się napary, stosowane do ciepłych kompresów na zmiany skórne.
  • Terapię aloesem dobrze będzie połączyć z kuracją nasionami kozieradki, które stosuje się w sproszkowanej formie. Do tak powstałego proszku dodać można rozgniecioną na miazgę babkę lancetowatą oraz proszek z nasion ogórecznika. Mieszankę tę należy rozprowadzić gorącą wodą, aż do uzyskania konsystencji gęstej papki, którą następnie wykorzystuje się miejscowo.
  • Kiedy czyrak pęknie samoistnie, jego otwór należy systematycznie przemywać substancją o działaniu antybakteryjnym – świetnie sprawdza się w tym przypadku propolis. Opatrunki z propolisu należy jednak zmieniać bardzo często, zwykle 2 -3 razy dziennie, co zapobiegnie nowemu zakażeniu i znacząco przyczyni się do całkowitego ustąpienia zmiany.

Czyrak może być także skutecznie leczony promieniami UV, dlatego nie należy sobie odmawiać kąpieli słonecznych. A propos kąpieli, do codziennej higieny warto dodawać wywary z powyższych ziół oraz olejki eteryczne o działaniu antybakteryjnym. Dobrym pomysłem będzie również kuracja sfermentowanymi drożdżami, które należy systematycznie pić.

Domowe sposoby na czyraki

Z czyrakami można próbować radzić sobie samemu w domu, zwłaszcza w sytuacji, kiedy zmiany są pojedyncze. Bardzo popularnym sposobem są okłady ze zgniecionych liści kapusty oraz z surowej cebuli. Jak jeszcze wykorzystując domowe sposoby możemy walczyć z tą chorobą?

  • Cebula
    Okłady z surowej cebuli robimy z grubo pokrojonych plastrów, które podgrzewamy, a następnie układamy na czyraku. Chore miejsca można też przemywać od 3 do 4 razy dziennie sokiem z cebuli.
  • Maść cebulowa
    Maść cebulową możemy w łatwy sposób wykonać samodzielnie. W tym celu należy obrać dużą cebulę, a następnie zetrzeć ją na tarce i dodać do niej 1 łyżkę miodu1 łyżeczkę mąki pszennej oraz połowę tubki maści Tormentiol. Wszystkie składniki należy połączyć ze sobą, dokładnie wymieszać na gęstą papkę i gotową przykładać na czyraki.

Inne sposoby

Na czyraka doskonale działa również papka wykonana z kurkumy i wody. Przygotowaną papkę w formie okładu należy 3 razy dziennie nakładać na wrzód – dzięki niej w czyraku zmniejszy się ilość ropy. Kurkumę wymieszaną z mlekiem można też stosować od wewnątrz – pijąc ją. W celu zmniejszenia opuchlizny zaleca się użycie sproszkowanych nasion kminku namoczonych w gorącej wodzie. Tak przygotowaną papkę należy nakładać na chore miejsce od 3 do 4 razy dziennie.

Obrzęk zniknie już po pierwszym dniu stosowania, a wrzód nie będzie już tak bardzo bolesny. Czyraka można przemywać też olejkiem z drzewa herbacianego. Dobre rezultaty przynosi także nakładanie bezpośrednio na czyraki papki zrobionej z liści miodly indyjskiej, które rozcieramy na jednolitą masę (najlepiej w makutrze). Z kolei siarczan magnezu – inaczej sól z Epson – można stosować bezpośrednio na czyraka bądź w rozcieńczeniu wodą.

Roztwór z soli kuchennej działa wysuszająco. Sporządzamy go rozpuszczając 2 łyżeczki soli kuchennej w szklance ciepłej wody.

W miejscu występowania czyraka  można także przyłożyć gorący kompres na około 20 minut. Można też zrobić okład z rozgniecionych liści kapusty lub zastosować maść cebulową. Oba produkty posiadają właściwości odkażające.

Jeżeli podane powyżej wskazówki nie pomogą, a czyraki będą powracać to w takim wypadku nie obędzie się bez wizyty u lekarza. Szczególnie należy uważać i być ostrożnym w przypadku czyraków występujących w okolicy warg i nosa, ponieważ stanowią one ryzyko przeniesienia infekcji do mózgu (tutaj konieczna będzie konsultacja z lekarzem)

Oprócz tych opisanych powyżej zaleca się stosowanie wykonanej samodzielnie maści z mleka i szarego mydła. Aby ją wykonać należy przygotować 1/2 szklanki mleka oraz 1 łyżkę szarego mydła. Oba składniki należy gotować do momentu uzyskania konsystencji galaretki

W aptece znajdziemy leki bez recepty, które pomagają w leczeniu czyraków. Do jednych z bardziej polecanych i przynoszących spodziewane efekty należy maść ichtiolowa. Po jej zastosowaniu wrzodyszybciej pękają i wysuszają się. Godne polecenia są też kremy antybakteryjne, którymi można smarować wrzody.

W dużym stopniu przyczyną powstawania wielu czyraków są niektóre choroby. Między innymi należy do nich cukrzyca, dlatego też w walce z czyrakami dużą rolę odgrywa dieta. Często chory musi ze swojego jadłospisu wyeliminować niektóre produkty, takie jak cukier, pokarmy uczulające, oraz takie, które mogą działać na układ odpornościowy. Należy też dostarczyć do organizmu cynk, beta karoten, oraz witaminy A, C i E.

Czyraki są zaraźliwe?

Kontaktując się z osobą zarażoną sami narażamy się na to, że zachorujemy, zwłaszcza jeżeli będzie miał miejsce bezpośredni kontakt z ropną wydzieliną czyraka. Wrzody mogą się rozprzestrzeniać. Aby temu zapobiec należy stosować się do pewnych zasad. A mianowicie nie należy:

  • rozcinać czyraków i ich wyciskać
  • zawijać ich w bandaż

Należy natomiast:

  • ograniczyć pocenie w miejscu jego występowania
  • przestrzegać higieny osobistej
  • stosować się do zaleceń lekarza
  • przyjmować przepisane leki
  • oczyszczać skórę na przykład spirytusem salicylowym lub rivanolem

Czyraki lubią wracać

Niestety schorzenie to ma tendencję do nawet częstych nawrotów, zwłaszcza wtedy kiedy wrzód nie był do końca dobrze wyleczony.

Czyrak gromadny

Czyrak gromadny znany jest też pod nazwą karbunkuł lub czyrak mnogi. Oznacza zbiorowisko kilku czyraków znajdujących się blisko siebie, które przeważnie umiejscawiają się na karku lub grzbiecie. Częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Jego powstanie związane jest z zapaleniem mieszków włosowych. Jak groźny jest ten rodzaj czyraka?

Przyczyny i objawy czyraka gromadnego

Czyrak mnogi powstaje w wyniku zakażenia wywołanego przez gronkowca złocistego (Staphyloccocus aureus), który wywołuje zapalenie w mieszku włosowym. Widoczne ono jest jako mały, bolący guzek o czerwonym zabarwieniu, który jest zakończony pęcherzykiem wypełnionym ropą. Jeżeli czyrak obejmie swoim zasięgiem kilka lub kilkadziesiąt mieszków włosowych sąsiadujących ze sobą, właśnie wtedy mamy do czynienia z karbunkułem, czyli czyrakiem gromadnym. Choroba jest zakaźna co oznacza, że zakażenie może się przenosić na inne części ciała, oraz na inne osoby.

W przypadku czyraka mnogiego konieczne jest stosowanie antybiotyku, ale tylko w sytuacji kiedy jest on umiejscowiony na twarzy lub w nosie, towarzyszy mu gorączka lub kiedy stan zapalny rozprzestrzenia się na inne części ciała lub kiedy zakażenie często powraca. Dość często zdarza się, że przyczyna powstania czerniaka gromadnego jest trudna do ustalenia. Najczęściej występujące przyczyny to:

  • otarcia na ciele powstałe od bielizny i odzieży
  • obniżona odporność
  • zapalenia skóry
  • nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny

Poza tym karbunkuł często atakuje osoby chore na cukrzycę, przyjmujące antybiotyki, cierpiące na anemię. Najważniejsze czynniki ryzyka związane z występowaniem czyraka gromadnego:

  • otyłość
  • cukrzyca
  • niedożywienie
  • stosowanie niektórych leków, takich jak na przykład leki immunosupresyjne.

Bardzo często osoba, która została zarażona i na jej ciele umiejscowiły się czyraki, ma gorączkę, odczuwa zmęczenie, towarzyszy jej uczucie swędzenia skóry i odczuwa ogólny dyskomfort.

Leczenie czyraka gromadnego

Zwykle leczenie czyraka gromadnego niczym nie odbiega od leczenia pojedynczego guzka. Czasami, kiedy wrzód występuje dłużej niż 2 tygodnie, a do tego znajduje się na twarzy lub grzbiecie, posiada tendencję do częstych nawrotów, lekarz może przepisać antybiotyki w formie doustnej, antybiotyki stosowane miejscowo na zmienioną chorobowo skórę oraz mydła antybakteryjne.

Powikłania

Czasami pojawienie się czyraka niesie przykre konsekwencje w formie wystąpienia powikłań. Do jednych z bardziej groźnych, choć na szczęście występujących dość rzadko należy: zapalenie mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych. Najczęściej dotyczy to sytuacji kiedy czyrak umiejscowił się na skórze głowy.

Nie drażnij czyraka

Wszelkie próby drażnienia ropnych guzków, samodzielne nacinaniewyciskanie mogą zakończyć się nawet śmiercią. Ropa, która wyleci z guzka może doprowadzić do następnych infekcji. Może też przeniknąć do krwi i zainfekować cały organizm. Spore niebezpieczeństwo przedstawiają czyraki, które umiejscowiły się w okolicy warg, oczu oraz skroni. W momencie rozprzestrzeniania się mogą doprowadzić do zakażenia zatok, zapalenia żył oraz opon mózgowych.

Czyrak ucha

Czyrak jest bardzo bolesną chorobą, którą cechuje duża zdolność do nawrotów. Raz pojawiającego się czyraka trudno jest się pozbyć na całe życie, dlatego bardzo ważne są w tym przypadku działania profilaktyczne. Chodzi przede wszystkim o unikanie ryzykownych zachowań, które naraziłyby nas na kontakt z gronkowcami, których jest obecnie coraz więcej, zwłaszcza w publicznych miejscach.

Czyrak pojawiający się na skórze generuje bardzo duży ból, który znacznie nasila się przy mechanicznym podrażnieniu. Zdecydowanie większy ból jednak towarzyszy powstawaniu czyraka w małżowinie usznej, co jest częstą lokalizacją przeważnie u małych pacjentów.

Pacjenci różnie opisują towarzyszące czyrakowi dolegliwości bólowe, jednak najczęściej pojawiają się takie określenia, jak pulsowanie do okolicy zębów lub nawet oka. Ból jest również pulsujący, z tendencją do nasilania się przy pochylaniu sylwetki.

Przede wszystkim, są to osoby z niedoborami odporności – taki stan ma miejsce w wyniku znacznego niedożywienia, ale również w przebiegu innych chorób, takich jak AIDS lub nawet zespół Downa.

Czyraki powoduje również zbyt intensywne, mechaniczne uszkadzanie przewodu słuchowego, w którym znajdują się mieszki włosowe i gruczoły łojowe. Z tego powodu czyrak ucha rozwija się głównie u najmłodszych pacjentów, u których jest on wynikiem zarówno nieostrożności dzieci, ale również rodziców. Dzieci bowiem nie przywiązują zbyt dużej uwagi do regularnego czyszczenia rąk, co skutkuje częstymi zakażeniami w obrębie oczu, jamy ustnej oraz ucha.

Paradoksalnie, czyrak ucha może być także skutkiem zbyt intensywnej higieny – rodzice bardzo często używają patyczków higienicznych, którymi czyszczą uszy swojego dziecka, nie zwracając przy tym uwagi naintensywność nacisku. Energiczne czyszczenie ucha prowadzi jednak do uszkodzeń skóry, prowadzących do rozwoju czyraka.

Czyrak ucha musi być leczony pod okiem lekarza, bowiem w niesprzyjających warunkach może się on przerodzić w groźne powikłania. Stosuje się tu przede wszystkim maści z antybiotykiem, stosowane bezpośrednio na czyraka. W przypadku jego głębokiego umiejscowienia, jedynym sposobem są preparaty doustne.

Czyrak odbytu

Czyraki lubią się umiejscawiać również w bardzo uciążliwych i nieprzyjemnych miejscach. Takimi właśnie są czyraki występujące w odbycie. Przyczyną ich powstania mogą być wypadnięte hemoroidy lub szczelina odbytu.

Szczelina odbytu

Szczelina odbytu jest niewielkim, podłużnym rozdarciem występującym na powierzchniowej tkance przewodu odbytu. Przeważnie powstaje przez przesuwanie się twardego stolca. Schorzenie objawia się między innymi zaostrzającym bólem po oddaniu stolca. Ból jaki wtedy powstaje może zniechęcać do wypróżniania się, co z kolei prowadzi do występowania zaparć. Objawem mówiącym o chorobie jest pojawiające się jaskrawoczerwone krwawienie.

Dolegliwości jakie towarzyszą tej chorobie mogą mieć różny stopień nasilenia. Powstałe pęknięcia powinny goić się około 4 dni. Jeżeli gojenie przedłuża się, może to świadczyć o niedokrwieniu okolicy odbytu. Mamy wtedy do czynienia z przewlekłą postacią szczeliny. Często oprócz szczeliny może pojawić się guzek wartowniczy i brodawka. Chorobę leczy się za pomocą środków zmiękczających stolec, odpowiedniej dietyczopków przeciwbólowych. Czasami konieczne jest zastosowanie żelów znieczulających wprowadzanych do odbytu. Dobre efekty przynoszą też kąpiele nasiadowe.

Hemoroidy

Obecnie hemoroidy dotykają osoby w każdym wieku. Jeszcze do niedawna uskarżały się na nie tylko starsze osoby. Są to guzki krwawnicze, które są splotami naczyń żylnych znajdujących się w okolicy odbytu.Występujące objawy to:

  • świąd odbytu,
  • ból i pieczenie,
  • uczucie niepełnego wypróżnienia,
  • problemy z oddawaniem stolca,
  • jaskrawoczerwone krwawienie po oddaniu stolca.

Ropień odbytu

Ropień odbytu umiejscawia się blisko skóry bezpośrednio przy brzegu odbytu lub blisko ściany odbytu. Częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. Typowe występujące objawy to:

  • miejscowy pulsujący ból w okolicy odbytowej,
  • opuchlizna,
  • zaczerwienienie o ile ropień występuje blisko powierzchni skóry,
  • gorączka i dreszcze.

Przetoka odbytnicza

Powstanie przetoki odbytniczej jest związane z ropniem odbytu, który prawdopodobnie przebił się samoistnie i wytworzył sztuczne połączenie pomiędzy kanałem odbytu, a powierzchnią skóry. O przetoce odbytniczej świadczą między innymi:

  • pęknięcia na skórze,
  • pieczenie,
  • wydobywanie się z odbytu krwawej lub ropnej wydzieliny,
  • ropień odbytu,
  • wydalanie kału na skórze wokół odbytu.

Czyraki a ciąża

Czyrak (łac. furunculus) jest chorobą skóry i może pojawić się w każdym wieku. Jest ropnym zapaleniem mieszka włosowego. Czyrak jest bolesnym guzem mającym postać zapalną, który wywołują paciorkowce lub gronkowce. Często dotyka również kobiety będące w ciąży.

Czy czyraki są niebezpieczne podczas ciąży?

Czyraki mogą pojawiać się również u kobiet spodziewających się dziecka. Jednak wtedy utrudnione jest ich leczenie, ponieważ stosowanie niektórych maści w przypadku ciąży nie jest wskazane z powodu mogących pojawić się komplikacji. Składniki zawarte w większości produktów mogą mieć wpływ na rozwój płodu, a czasami mogą spowodować nawet poronienie lub wywołać przedwczesny poród.

Czyraki pojedyncze i umiejscowione nietypowo

Sprawa może się bardziej skomplikować jeżeli czyrak umiejscowi się na twarzy powyżej górnej wargi. Wtedy jest to bardzo niebezpieczne, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia niebezpiecznych dla życia powikłań. Zmiany wywołane czyrakami mogą mieć bardzo różną wielkość. Wrzody mogą osiągać wielkość nawet do 3 cm średnicy. Pojedyncze zmiany leczone są miejscowo. Stosuje się też nacięcia i drenaż.

Czyraki mnogie – gromadne

Czyraki występujące w formie mnogiej tzw. karbunkuły (łac. carbunculus) rozprzestrzeniają się czasami nawet na kilkadziesiąt sąsiadujących obok siebie mieszków włosowych. Choroba dotyka głównie osoby o obniżonej odporności, na przykład chorujące na cukrzycę, czy będące w ciąży. W obu przypadkach leczenie przebiega w innej formie. Ciąża bowiem jest przeciwwskazaniem do stosowania niektórych leków, które mogłyby zaszkodzić dziecku.

Jak radzić sobie z czyrakami?

Czyrak wymaga zachowania zasad higieny. Absolutnie nie wolno go nacinać, ani dotykać, ponieważ w ten sposób można przyczynić się rozprzestrzenienia zakażenia na inne sąsiadujące ze sobą mieszki włosowe. W aptece oczywiście znajdziemy leki dostępne bez recepty, które pomagają w leczeniu czyraków.

W ciąży należy jednak bezwzględnie powiadomić lekarza o pojawieniu się czyraka, ponieważ składniki zawarte w większości produktów mogą zaszkodzić w rozwoju płodu, a nawet spowodować poronienie lub wywołać przedwczesny poród. Należy przy tym pamiętać, że samodzielne próby wyciskania czyraków mogą skończyć się poważnym zakażeniem, a nawet zagrożeniem życia nie tylko kobiety, ale również dziecka.

Czyrak a tak zwany „trójkąt śmierci”

Czyrak jest dość powszechnie występującą chorobą skóry, która w większości przypadków nie daje żadnych powikłań. Prawdą jest, że to schorzenie powoduje bardzo duży ból, jednak prawidłowo leczone czyraki ustępują zwykle po kilkunastu dniach. Najniebezpieczniejszym czyrakiem jest ten, który umiejscowił się w specyficznym miejscu na ciele człowieka, w tak zwanym trójkącie śmierci.

Jest to obszar w kształcie trójkąta, którego wierzchołkami są oba kąciki ust oraz nasada nosa, więc w skład owej struktury wchodzą: nos oraz górna warga. Przyczyną tak dużego zagrożenia, związanego z lokalizacją czyraka w jednym z tych miejsc, jest ich specyficzne unaczynienie, które nie pojawia się w żadnym innymi miejscu w organizmie.

Żyły nosa są tu połączone z żyłą twarzową i odpływ krwi następuje do dołu, ku górze natomiast, drobne żyłki łączą się w większą żyłę kątową, której dalszy przebieg prowadzi do zatoki jamistej – struktury położonej wewnątrz czaszki, w pobliżu mózgowia. Tak specyficzny przebieg naczyń krwionośnych sprawia, że infekcje bakteryjne w tym obrębie (a więc również i czyrak) mogą łatwo przenosić się na wrażliwe struktury układu nerwowego człowieka.

Powikłania

Powikłania w przebiegu czyraka są zazwyczaj bardzo groźne dla życia, stąd też wzięła się nazwa obszaru zwanego trójkątem śmierci. Dochodzi do infekcji zapalnych zatoki jamistej, która bardzo szybko rozprzestrzenia się na liczne struktury mózgowe, co jest spowodowane brakiem zastawek w wielu naczyniach żylnych twarzoczaszki.

Szczególnie niebezpieczny jest więc czyrak przedsionka nosa oraz wargi górnej, które w większości przypadków pojawiają się jednocześnie. Wówczas pojawiają się symptomy, takie jak gorączka, dreszcze, osłabienie organizmu oraz powiększenie węzłów chłonnych w obrębie zakażonych miejsc. W późniejszym czasie dochodzi do bolesności w obrębie oczodołów, co jest związane ze stwardnieniem żyły tam przebiegającej.

Leczenie czyraka w „trójkącie śmierci”

Czyrak zlokalizowany na nosie lub wardze górnej stanowi podstawę do leczenia szpitalnego, prowadzonego na oddziałach laryngologicznych. Podaje się głównie antybiotyki drogą dożylną, co wymaga pobytu chorego w szpitalu nawet przez dwa tygodnie. Terapię wspomagającą stanowi miejscowe stosowanie środków o działaniu odkażającym. Takie leczenie zazwyczaj przynosi zadowalające rezultaty, jednak w niektórych przypadkach zbyt późnego podjęcia leczenia, dochodzi do rozwoju ropienia lub posocznicy.

Czyraki – rodzaje, objawy i leczenie
4.2 (84%) 5 głos

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here